Lief dagboek

Op 21 mei 2013 door Tonny Klaassen

Lief Dagboek,

Ik heb je al een aantal dagen niet opgepakt en dat doet me heel erg pijn. Ik wil niet dwarsliggen, natuurlijk niet, maar nu is er echt een goede reden dat ik je naast mijn bed heb laten liggen.

Tuurlijk had ik je kunnen vertellen over mijn kapotte leesbril, de films en series die ik heb gezien, mijn romantisch weekendje weg, de dwarsliggers® die ik weer met veel plezier heb gelezen (wat zijn ze toch superhandig), dat ik de Da Vinci-code heb ontcijferd en dat ik een oude vriend heb ontmoet. Dat had ik je allemaal kunnen vertellen. 

O, en had ik je al verteld dat ik mijn verloren symbool weer heb teruggevonden? Nee toch? Ja, het was echt een dilemma. Tot Juvenalis aan toe, zal ik maar zeggen. En weet je waar die lag? Die zat natuurlijk gewoon in de achterzak van mijn oude spijkerbroek. Had ik vorig jaar meegenomen op mijn vakantie met  Sienna. Je weet wel, die van het ziekenhuis.

Wat lekker compact en compleet zijn ze toch, die dwarsliggers®. En ideaal voor op reis. Niet meer uit het oog verliezen dus. En weet je, lief dagboek? Ik ben de laatste paar dagen een beetje van slag. Weinig gesport, ietsepietsie te veel gedronken en gegeten. Tsja, als wij niet elke dag samen wat doen dan gaat het mis. Sorry. Het zal niet meer gebeuren. Echt niet. Geloof je me?

En wil je de reden weten waarom ik je heb laten liggen? Is mijn verhaal over Bernini niet spannender? Nee, ik snap het al, je wilt het echt weten. Ik ga het je vertellen. En het is geen goddelijke komedie. Eigenlijk is het heel logisch. Want voor mij staat de wereld even stil als er een nieuwe Dan Brown verschijnt. En dan schuif ik alles, maar dan ook echt alles aan de kant. Voor jou een deceptie, maar voor mij niet. En als die nieuwe Dan Brown dan ook nog eens zo snel in dwarsligger® te lezen is dan is het helemaal feest. Dus lief dagboek, dat is de reden.

Wil je het misschien zelf lezen, want ik kan je vertellen: het is een geweldig boek. Zo spannend en zo vintage Brown. Wow! 5 sterren van mij. Dus nogmaals lief dagboek, sorry, maar je snapt het wel toch? Je hebt het eerder meegemaakt bij zijn vorige boeken. Nou, ik beloof je dat ik je morgen weer zie. Gaan we lekker kletsen over het aankomende inferno. Want geloof me, dat komt eraan. 

Liefs, Robert