Parijs op zak

Op 27 januari 2014 door Marijn de Jong

Bijna iedereen is weleens in Parijs geweest, die prachtige, grootse stad met zijn rijke geschiedenis en cultuur. De Eiffeltoren, Montmartre, het Louvre en de Notre-Dame. Maar Parijs is zoveel meer dan deze toeristische trekpleisters. En dat andere Parijs wil Stefan de Vries, een Nederlandse journalist die al vijftien jaar in Parijs woont, laten zien in Parijs op zak.

Deze reisgids verschijnt eind februari en is alleen in dwarsligger®  verkrijgbaar! We zijn niet vaak bezig met de promotie van individuele titels, we zijn veel meer bezig met marketing op conceptniveau, maar deze bijzondere dwarsligger® vraagt er natuurlijk om om een uitzondering voor te maken. Ter promotie organiseerden wij een persreis naar Parijs, want wie kan het andere Parijs nu beter laten zien dan Stefan himself? En ik mocht mee!

Afgelopen donderdag was het zover. Om 8.00 uur stond ik met croissants en verse jus d’orange op Amsterdam Centraal twee journalisten en een fotograaf op te wachten. Iedereen arriveerde keurig op tijd en om 8.18 uur stapten we in de Thalys. Na een zeer ontspannen reis arriveerden we 3 uur en 15 minuten later op Gare du Nord, waar Stefan ons stond op te wachten met een dagkaart voor de metro.

We begonnen onze wandeling op de Place de la Bastille, waar Stefan ons iets vertelde over de geschiedenis. Niet alleen over de Revolutie en de bestorming van de Bastille, maar ook over de grote werken van Mitterrand, waarvan de Opéra die op de Place de la Bastille staat er een is. Zijn idee om de opera in een volksbuurt te bouwen om de bewoners op deze manier ook met kunst in aanraking te laten komen, heeft helaas niet gewerkt. Het blijft een kunstvorm waar met name de rijkere Parijzenaar van geniet.

Vlak bij de Place de la Bastille ligt de Coulée verte, of Promenade plantée. Tot 1969 reden hier stoomtreinen, nu is het een vier kilometer lang park waar tussen de vele planten en bomen de vogeltjes fluiten. De High Line in New York (ook een park gelegen op een oude spoorlijn) is geïnspireerd op de Coulée verte.

Tijd voor lunch! Geen boterhammetjes uit een zakje, voor de Fransman is de lunch iets waar je de tijd voor neemt. Lunchen moet je toch, dus daar maakt de Franse werknemer een sociale aangelegenheid van. Iedere Parijzenaar luncht uitgebreid buiten de deur. Met collega’s of zakenrelaties. Klikt het niet? Dan kan je met goed fatsoen snel weer naar kantoor. Klikt het wel? Dan is het tijd om een zakelijke vervolgafspraak in te plannen.

Wij lunchten in het prachtige Brasserie Bofinger. Het gebouw dateert uit 1864 en heeft een indrukwekkend dak van glas in lood. Het eten was heerlijk. Mocht je er ooit heen gaan: ik kan de zalm en de crème brûlée van harte aanbevelen.

Tijd voor een afterdinnerdip hadden we niet, want we vertrokken met de futuristische metrolijnen 1 en 14 (met de toepasselijke bijnaam Météor) richting het 13^e arrondissement. Deze volautomatische metrolijnen (dus zonder bestuurder) zijn een Franse vinding en de nieuwe metrolijn is aangelegd terwijl de oude lijn nog in gebruik was. Een succesvol experiment en in de toekomst worden er nog meer automatische metrolijnen in de stad aangelegd.

 In het 13^e arrondissement, boordevol moderne architectuur, waan je je in een heel ander Parijs. De nationale bibliotheek, ook een van de grote werken van Mitterrand en de op een na grootste bibliotheek van de wereld, is zeer indrukwekkend en zeker een bezoekje waard. Iedere Franse uitgave is hier in tweevoud beschikbaar en nog steeds is het bij wet verplicht iedere Franse uitgave in tweevoud naar de bibliotheek te sturen. Aan de voet van de bibliotheek liggen diverse restaurants en barretjes op bootjes in de Seine. In de zomer is dit een echte hotspot.

Al wandelend langs de Seine bereikten we haast ongemerkt weer het oude centrum van de stad, waar Stefan ons nog heel wat interessante en actuele informatie wist te geven. Na een laatste drankje in een gezellige maar zeer toeristische bar vlak bij de Notre-Dame, was het helaas alweer tijd om afscheid te nemen. Ik nam de laatste Thalys terug naar Amsterdam en de journalisten bleven nog twee dagen om Parijs aan de hand van Parijs op zak te ontdekken.

Het was een geweldige dag en ik ga heel snel terug. Mét Parijs op zak, want hoewel ik Parijs al meerdere keren heb bezocht, valt er nog meer dan genoeg te ontdekken!