Wat leest een uitgever tijdens de vakantie?

Op 16 juni 2014 door Vanessa van Hofwegen

Van Marijn kreeg ik het verzoek mijn vakantieleeslijst met jullie te delen. Maar ja, die heb ik nog helemaal niet. De vakantie is nabij, dus goed dat ze me eraan herinnert. Wat lees ik op vakantie? Altijd te weinig, eerlijk gezegd. Vroeger (ja sorry, ik doe ook mee aan ‘vroeger was alles…’), vroeger, in het pre-kindertijdperk, las ik op een vakantie van een week zo’n tiental boeken. Dat waren nog eens tijden… Helaas is dat nog steeds mijn idee van een geslaagde leesvakantie, maar dat is dus al jaren niet meer gelukt. Goed, als ik me eenmaal over de ik-lees-niet-genoeg-verlamming heen zet, herken ik wel een patroon in mijn leesgedrag.

Eén ding is cruciaal: ik wil niet te weinig bij me hebben. Het ergste wat ik me kan voorstellen is zin hebben in een bepaald boek en dat de meegebrachte boeken niet passend zijn bij de wens. Dan wil het geval ook nog dat man een andere smaak heeft en ook graag leest en dat er drie kinderen in drie leeftijdsklassen bij  zijn, dan heb je dus nooit genoeg boeken mee. Maar goed, een dikke stapel voor mij, zij lijken met een iets kleinere stapel toe te kunnen.

Voor de eerste dag(en), wanneer ik nog niet helemaal van werk, huis en haard ben losgekoppeld, moet mijn leesvoer niet te zwaar of diep zijn, een thriller of een romcom dus. Voor het begin van mijn vakantie gaat de laatste Nicci French mee (wel in dwarsligger®, want reuzehandig) en voor de zekerheid pak ik nog twee andere thrillers in, het liefst een uit eigen huis (daarmee bedoel ik ons uitgeefhuis) en een van een andere uitgeverij. Het aanbod is zo groot dat het lastig is een goed overzicht te houden van welke boeken er nog meer op de wereld zijn en komen. Vandaar dat ik vooral in de vakanties ook meer/anders/verder probeer te lezen. Wat het luchtige werk betreft hoorde ik onlangs over Marian Keyes. Zij, of een soortgelijke auteur, gaat ook mee in de koffer.

Dan wordt het een mengelmoes, want het weer, tijdsbesteding ter plaatse met het gezin, gemoedstoestand etc. zullen gaan bepalen wat ik lees. Kinderboeken zal ik veel gaan lezen, maar dat is niet echt een vrije keuze. De komende weken ga ik een stapeltje bouwen. Er gaat wat bij, er valt wat af en alles wordt de dag voor vertrek nogmaals bekeken. Daar gaat driekwart van mee en dan trek ik altijd nog wel een verrassing uit de kast. Wat ik vrijwel standaard op de stapel heb liggen is een boek over opvoeden en de ontwikkeling van het kind. Daarnaast merk ik dat ik ook nogal geneigd ben om iets in de ‘persoonlijke ontwikkeling’ in te pakken. Ik zet het tussen haakjes omdat ik daar heel veel soorten boeken onder schaar; soms is het een filosofisch boek, soms management-achtig. Als ik er maar even verder op kan ‘kauwen’ en er een beetje wijzer van wordt. Brené Brown is me nu al drie keer aangeraden, misschien moet ik dat eens lezen? Of een boek over Twitter, nieuwe media?

Hoe dan ook, het grootste deel van de vakantiestapel wordt bepaald door fictie. Mooie verhalen die (ont)roeren, raken, tot denken stemmen. Meestal nieuw, soms om te herlezen. Ik heb net Barracuda van Christos Tsiolkas uit, anders had ik die zeker in de koffer gedaan! Straks hoop ik de rust te vinden om Al wat schittert van Eleanor Catton te lezen (die is zo dik dat ik die tot de vakantie bewaar) en ook De cirkel van Dave Eggers ligt op de stapel. Verder nog Red ons, Maria Montanelli van Herman Koch en Van Kooten, Van Aalten en Murakami.

Oké, nu ga ik dus aftellen. Mijn boeken roepen me, de vakantie ook. Nog zes weken…