Dwarsliggers bakken taarten

Op 25 maart 2013 door Carmen van Andel

‘Weten jullie al welke taarten jullie gaan bakken?’ vraagt Vanessa tijdens ons wekelijkse voortgangsoverleg op maandagochtend. Het blijft even stil en dan vliegen de sappige termen over de vergadertafel. Voor de dwarsliggerambassadeursdag op zaterdag 13 april gaan wij, dwarsliggers, namelijk weer zelf taarten bakken! Ruwweg zijn deze te verdelen in twee categorieën: superslecht, maar superlekker en superlekker en behoorlijk verantwoord. 

Ter illustratie (taartenselectie is onder voorbehoud):

Superslecht, maar superlekker

 * Rocky Road Cake (gesmolten chocolade met marshmallows en koekjes)
 * Mississippi Mud Pie (pure chocolade, gecondenseerde zoete melk en   mascarpone)
 * Ouderwetse appeltaart (bom van suiker en vaste vetten, altijd heerlijk!)

Superlekker en behoorlijk verantwoord

 * Volkoren banaan-dadelbrood (zacht, sponzig, zoet, en goed voor de stoelgang)
 * Kruidkoek met noten en rozijnen (lekker stevig en met noten voor de gezonde vetten)
 * De citroentaart van Vanessa (ik weet eigenlijk niet hoe verantwoord deze is, maar hij klinkt vitamine C-rijk)

Klinkt niet verkeerd, toch?

De verantwoord-bakken-trend is al een tijdje aan de gang bij dwarsligger, hoewel Tamara’s snoeppot zich er nog hevig tegen verzet, en het voelt goed! Zo is gebak dat gezoet is met honing, een basis heeft van volkorenmeel en waarin alleen vloeibare vetten worden gebruikt niet alleen gezonder en hartstikke lekker, het zit vol vezels die geleidelijk energie afgeven, waardoor je minder snel weer trek krijgt. Daar komt nog bij dat je schuldgevoel een stuk minder prominent aanwezig is dan wanneer je je net hebt vergrepen aan een stuk choco-karamelcake.

Dat neemt echter niet weg dat de categorie superslecht niet voor niets superlekker als tweede omschrijving heeft. Want jemig, toen Tamara een paar weken geleden een Rocky Road Cake had gemaakt, stonden we daar met een paar collega’s omheen als een stel junks die na een paar maanden afkicken in Thailand weer een joint deelden. Of, om een meer literaire vergelijking te maken, we werden erdoor beroerd als Anges Rackham uit Michel Fabers Lelieblank, scharlakenrood door een katholieke dienst: ‘Het water loopt haar in de mond bij de denkbeeldige aanraking van brood en wijn. Haar vochtige lippen wijken uiteen om God’ – laten we zeggen, de chocoladehemel –‘binnen te laten.’ [p. 759]

Kortom, wij van dwarsligger gaan voor de middenweg: zowel verantwoord als superslecht en beide goddelijk. Dat wordt lastig kiezen op 13 april!
Voor welke taart ga jij?

PS De ambassadeursdag is een jaarlijks terugkerend evenement voor de officieel benoemde dwarsliggerambassadeurs en wegens grote belangstelling helaas niet toegankelijk voor al onze andere fans.
Wil jij toch graag een kijkje nemen op de uitgeverij? Kom dan naar het Open Huis van Ambo|Anthos uitgevers, waar Uitgeverij dwarsligger onderdeel van is. Kijk hier voor meer informatie over het Open Huis.